dyscyplinarnie usunięty z szeregów ZWZ.

W 1943 związał się z organizacją Polska Armia Ludowa (PAL) w Warszawie. W PAL awansowano go do stopnia pułkownika. 9 czerwca 1944 został generałem brygady i głównym inspektorem Polskiej Armii Ludowej. W 1944 utrzymywał kontakty z pułkownikiem Janem Rzepeckim ps. „Wolski”, z którym prowadził rozmowy dotyczące podporządkowania Armii Krajowej oddziałów PAL. Podczas powstania warszawskiego w sierpniu i wrześniu 1944 był dowódcą Zgrupowania PAL „Centrum”. Następnie PAL zostaje podporządkowana władzom komunistycznym i rozwiązana 21 stycznia 1945. Brał udział w kontaktach generała NKWD Iwana Sierowa z generałem Leopoldem Okulickim. W styczniu 1945 roku zgłosił się do Departamentu Personalnego MON i oświadczył, że jest generałem brygady PAL, jednak nie stawił się na posiedzenie Komisji Weryfikacyjnej. Tym samym jego stopień generała brygady nie został formalnie potwierdzony.

Od 1947 roku pracował w Przedsiębiorstwie Budowli Inżynieryjnych w Katowicach, w 1948 r. zaczął prowadzić delegaturę Spółdzielni Związku Inwalidów w Gliwicach, następnie był zatrudniony w Centrali Złomu i Odpadków, skąd przeniósł się do firmy „Herbaflora” w Zabrzu. W 1966 roku otrzymał prawo do niskiej renty inwalidzkiej.