Kierował nim do chwili przejścia na emeryturę w 1978 r. W tym czasie teatr uchodził za jedną z najbardziej awangardowych scen polskich dla dzieci i młodzieży oraz jedną z najlepszych scen dziecięcych w kraju. Później nadal tworzył swoje autorskie spektakle w teatrach całej Polski.
1 października 1977 r. został zatrudniony jako wykładowca na wrocławskim Wydziale Lalkarskim PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie.
Od 1961 r. należał do PZPR. Uchwałą VIII Krajowego Zjazdu Delegatów w 1983 r. otrzymał godność Honorowego Członka Towarzystwa Kultury Teatralnej.
Zmarł w szpitalu w Będzinie na zawał serca, pochowany 25 lutego 1986 r. na cmentarzu komunalnym w Sosnowcu-Niwce.
Rodzina Jego najbliższa rodzina (dzieci: Jacek (ur. 1939), Krzysztof (ur. 1940), Dorota (ur. 1944), Iwona (ur. 1950)) związana była z teatrem Dzieci Zagłębia. Żona, Janina z Polańskich, współtworzyła teatr, do 1989 r. zagrała w nim 60 ról, była asystentem reżysera i sama reżyserowała. Dwaj synowie już jako dzieci grali na scenie. Jacek współpracował m.in. przy tworzeniu scenografii, drugi syn Krzysztof jeździł teatralnym autobusem. Iwona Dowsilas robiła opracowania muzyczne spektakli. W 1998 r. założyła Fundację im.