Georg Flatau (ur. 6 lutegoGedenkbuch - Opfer der Verfolgung der Juden unter der nationalsozialistischen Gewaltherrschaft in Deutschland 1933-1945, Bundesarchiv (German National Archives), Koblenz 1986 1865 w Lyck, zm. 1942 w KL Theresienstadt) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra. Jako jeden z pierwszych lekarzy w Berlinie zajmował się psychoterapią i hipnotyzmemMoll A. Der Hypnotismus: mit Einschluss der Hauptpunkte der Psychotherapie und des Okkultismus. Fischer's Medicin. Buchhandlung, 1907 s. 23, 30Psychotherapie in der Weimarer Zeit: die Gründung der "Allgemeinen Ärztlichen Gesellschaft für Psychotherapie" (AÄGP). MVK, Medien-Verlag Köhler, 2001 s. 39.

Studiował na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, dysertację na stopień doktora medycyny poświęconą wiądowi rdzenia przedstawił 25 czerwca 1890Chronik fur das Rechnungsjahr (1890). Następnie praktykował w Berlinie. Od około 1900 roku związany z polikliniką Hermanna Oppenheima, był w niej asystentem (1905). Miał tytuł radcy sanitarnego (Sanitätsrat)Berliner Medicinischen Gesellschaft, Tom 51 (1921). We wrześniu 1942 przewieziony transportem I/57 z Berlina do KL Theresienstadt, gdzie zginął.