Napotkał tam nowo zakupiony przez Japonię i jeszcze niegotowy do działań krążownik pancerny „Nisshin”, a drugi „Kasuga” był wówczas w drodze do Suezu, gdzie dotarł już rosyjski krążownik . Główny Sztab Marynarki, kierowany przez Zinowija Rożestwienskiego, nie wydał jednak Wireniusowi żadnych rozkazów śledzenia japońskich okrętów, mimo zaostrzającej się sytuacji z Japonią, a nadto zabraniał mu pozostawić opóźniające marsz torpedowceBrak było podstaw do przedsięwzięcia wrogich kroków przeciwko japońskim krążownikom, lecz w literaturze wyrażono opinię, że samo ich śledzenie mogło opóźnić rozpoczęcie wojny przez Japonię do czasu ich bezpiecznego dotarcia, a tym samym eskadra w Port Arturze mogłaby być lepiej przygotowana na atak (). 25 stycznia carski namiestnik w Port Arturze Aleksjejew zażądał szybkiego przysłania samego „Oslabii”, lecz telegram nie zastał już zespołu w Suezie. O wybuchu wojny japońsko-rosyjskiej () zespół dowiedział się dopiero 31 stycznia w Dżibuti, po czym otrzymał 2 lutego rozkaz powrotu na Bałtyk i wypłynął w drogę powrotną, mimo protestów nowego dowodzącego Eskadrą Pacyfiku admirała Makarowa. Zespół na Morzu Śródziemnym się rozdzielił i „Oslabia” dopłynął do Libawy 5 kwietnia 1904 roku.