Kolélas zdobył w II turze 38,68% głosów, jednak największym poparciem cieszył się w okręgu Poll (88,71%), Brazzaville (56,80%), i Kouilou (50,77%), jednak w innych częściach kraju wypadł znacznie słabiej.
Kolélas stanął na czele opozycyjnej koalicji Unii na rzecz Odnowy Demokracji (URD), w skład w której wchodziła MCCDI i PCT z Denisem Sassou-Nguesso. Konflikt między pierwszym demokratycznym prezydentem Lissoubą a opozycją rozgorzał na przełomie maja i czerwca 1993, po kolejnych wyborach parlamentarnych z maja 1993, które opozycja uznała za sfałszowane. Wtedy w zamieszkach śmierć poniosło 2000 osób. W styczniu 1994 wojsko zablokowało dzielnicę Bacongo stolicy kraju w której mieszkał Kolélas i mieściła się siedziba powołanej przez niego milicji Ninja. Zbrojną konfrontacje przerwało porozumienie z 30 stycznia 1994. Publiczne pojednanie między Kolélasem a prezydentem Lissoubą do którego doszło w czerwcu 1994, zaowocowało w lipcu 1994 powołaniem go na stanowisko burmistrza Brazzaville.