Kolélas kilka dni później ogłosił, iż powstanie rebeliantów miało powodzenie za sprawą interwencji wojsk Angoli.
Wygnanie i powrót 4 maja 2000 został skazany na śmierć za gwałty i uprowadzenia dokonane przez jego bojówki podczas wojny domowej, jednak znów do egzekucji nie doszło. W październiku 2005 Kolélas przybył do Konga na pogrzeb swojej żony. Jego wizyta była możliwa, gdyż przyznano mu szczególną amnestię ze względów humanitarnych. Gdy powrócił do Bacango, 13 października 2005 doszło do starć jego zwolenników z policją. Ustawa o amnestii dla Kolélasa została jednogłośnie przyjęta przez Zgromadzenie Ludowe 23 listopada 2005.
Powracając do polityki 24 kwietnia 2007 podpisał umowę sojuszu wyborczego między MCCDI i PCT. W wyborach parlamentarnych w 2007 roku, Bernard Kolélas dostał się do Zgromadzenia Ludowego, startując z okręgu Goma Tse-Tse, gdzie zdobył 86,44% głosów. W Zgromadzeniu Ludowym zasiadał jako najstarszy poseł, przewodniczył pierwszemu posiedzeniu, a także został wybrany 4 września 2007 marszałkiem Zgromadzenia.
Pod koniec 2007 był hospitalizowany w paryskim szpitalu, gdyż podejrzewano u niego chorobę Alzheimera. W 2009 ponownie spędził tam kilka miesięcy na leczeniu. Tam też zmarł 12 listopada 2009 w wieku 76 lat.
Przypisy
Kategoria:Premierzy Konga Kategoria:Politycy Kongijskiego Ruchu na rzecz Demokracji i Rozwoju Integralnego Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2009