Pawieł Jakowlewicz Mieszyk (ros. Па́вел Я́ковлевич Ме́шик, ur. w Konotopie, zm. 23 grudnia 1953) – generał porucznik radzieckich organów bezpieczeństwa i kontrwywiadu wojskowego, m.in.: szef (komisarz) NKGB na Ukrainie i zastępca Wiktora Abakumowa szefa Głównego Zarządu Kontrwywiadu Smiersz.
Po upadku Ławrientija Berii aresztowany w czerwcu 1953 roku wraz z W. Mierkułowem, B. Kobułowem W. Diekanozowem i L. Włodzimirskim i pod koniec grudnia tego samego roku rozstrzelany.
Życiorys Wykształcenie i przynależność polityczna Pochodził z rodziny robotniczej. Do szkoły uczęszczał w rodzinnym mieście, gdzie ukończył różne kursy, m.in. w zawodowej szkole technicznej. Uczył się także w instytucie energetycznym w Kujbyszewie i Kamieńcu Podolskim. W 1925 roku, w wieku piętnastu lat wstąpił do Komsomołu, którego członkiem był do 1938 roku. W listopadzie 1930 roku został członkiem WKP(b).
Służba w organach bezpieczeństwa Służbę w organach bezpieczeństwa, wówczas Zjednoczonym Państwowym Zarządzie Politycznym (OGPU) rozpoczął w marcu 1932, od ukończenia kursu w Wyższej Szkole OGPU, do której uczęszczał od kwietnia 1932 do lutego 1934, następnie został zastępcą szefa Oddziału 1 Zarządu Ekonomicznego (EKU) OGPU w Moskwie.