Władysław Jachowicz, ps. „Konar” (ur. 2 marca 1907 w Tykadłowie, zm. 17 października 1973 w Zduńskiej Woli) – polski żołnierz, kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Młodość Urodził się 2 marca 1907 roku w Tykadłowie k. Kalisza. Był piątym spośród ośmiorga dzieci Tomasza Jachowicza, organisty, i Wiktorii z Graczykowskich. Uczęszczał do gimnazjum w Zduńskiej Woli. Po ukończeniu gimnazjum i otrzymaniu świadectwa dojrzałości w 1926 roku, za namową ojca rozpoczął naukę w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. Zaprzyjaźnił się tam z Józefem Balcerczykiem późniejszym pułkownikiem kapelanem Armii Krajowej. W 1930 roku porzucił Seminarium i rozpoczął roczny kurs unitarny w batalionie szkolnym podchorążych piechoty w Ostrowi Mazowieckiej, a w 1931 roku naukę w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Szkołę ukończył w 1933 roku promowany w dniu 15 sierpnia do stopnia podporucznika piechoty służby stałej i przydziałem do 31 pułku Strzelców Kaniowskich w Sieradzu. W 1936 roku został awansowany do stopnia porucznika. W 1938 roku zawarł związek małżeński z Marianną Leszówną.