Powstanie warszawskie Po wybuchu powstania warszawskiego dowodził 4 kompanią batalionu „Chrobry I”. Walczył na Woli i na terenie Starego Miasta, był dowódcą obrony Arsenału, który przez cały okres walk na Starówce był nazywany „Redutą Konara”. 24 sierpnia 1944 roku został awansowany do stopnia kapitana i objął dowództwo batalionu „Chrobry I”, którym dowodził do końca powstania. 7 września wraz z pozostałymi żołnierzami z batalionu „Chrobry I” przeszedł kanałami do Śródmieścia. Po upadku powstania został osadzony w Oflagu II C w Woldenbergu, po wyzwoleniu którego wstąpił do 2 Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa. Żołnierzem powstania był również Stefan – brat Władysława, który organizował punkty nadawcze radiostacji podziemnych.

thumb|Pamiątkowa tablica na warszawskim Arsenale - „Reduta Konara”

Po wojnie Do Zduńskiej Woli powrócił w 1946 roku. Pracował w Państwowej Centrali Handlowej oraz w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego jako główny księgowy. Społecznie działał w Ochotniczej Straży Pożarnej.