Jan Lembas (ur. 16 maja 1914 w Swoszowicach – ob. część Krakowa, zm. 6 maja 2000 w Zielonej Górze) – polski polityk, poseł na Sejm PRL VIII kadencji, w latach 1956–1973 przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej województwa zielonogórskiego, następnie wojewoda zielonogórski (1973–1980). Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie związanej z Polską Partią Socjalistyczną. Uzyskał wykształcenie średnie ogólne, po czym pracował m.in. w Towarzystwie Ubezpieczeniowym „Feniks” w Krakowie. Wziął udział w wojnie obronnej w 1939, potem do 1945 pracował jako robotnik; był członkiem Armii Krajowej. Po zakończeniu wojny przeniósł się na Dolny Śląsk, gdzie w 1950 ukończył studia w Wyższym Studium Prawa Administracyjnego we Wrocławiu.
Od 1945 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pracował w administracji państwowej, najpierw w Wydziale Powiatowym w Namysłowie, później jako wicestarosta (1949–1950) oraz przewodniczący prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kożuchowie, następnie w Nowej Soli. Był członkiem egzekutywy Komitetu Powiatowego PZPR. W 1952 został sekretarzem prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze (do 1954).