Pozwalał na to przywilej wydany przez Warcisława IX i Barnima VII z 1436 dla Holendrów, którzy stali się poważnym partnerem w handlu zbożem.

Zatarg Gryfic z klasztorem w Białobokach thumb|Gryfice – panorama miasta według Johanna Wolfarta na Wielkiej Mapie Księstwa Pomorskiego Lubinusa (1618)

Norbertanie przeciw prawu W 1317 r. zakonnicy z klasztoru białobockiego spowodowali długoletni zatarg z Gryficami o swobodny spław rzeką. Opat klasztoru nakazał zagrodzenie rzeki tamą i likwidację jazów rybnych przy jej ujściu. Zmieniony nurt Regi i powbijane pale uniemożliwiły żeglugę na rzece. Rybakom ponadto zarekwirowano zabudowania, sieci i sprzęt pomocniczy. Musieli oni uiszczać myto od wiosła w postaci części swego połowu morskiego. Utrudnienia spotkały się z oporem gryficzan – miasto nie chciało podporządkować się zakonnikom. Brak pełniejszych danych źródłowych z lat 1317–1325 nie pozwala na dokładniejsze poznanie tła konfliktu.