Stanisław Piaskowski, ps. Jerzy Zaręba (ur. 21 kwietnia 1901 w Żelechowie, zm. 27 grudnia 1963) – polski działacz państwowy, wojewoda wrocławski (1946–1949), poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (1947–1952), honorowy obywatel Wrocławia.

Życiorys 220px|mały|Grób Stanisława Piaskowskiego Po odbyciu służby wojskowej, w 1922 został działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej. Egzamin dojrzałości zdał we Lwowie. W 1937 został z PPS wykluczony. Za zorganizowanie strajku został skazany na rok więzienia. W czasie II wojny światowej działał w Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej. Redagował tygodnik „Apel”. W tamtym czasie zmienił nazwisko na Jerzy Zaremba i wyjechał do Garwolina. Tam rozpoczął pracę w Radzie Głównej Opiekuńczej, zostając w późniejszym okresie jej kierownikiem. W 1944 objął obowiązki wicewojewody kieleckiego. 31 grudnia 1944 został posłem do Krajowej Rady Narodowej. Od marca 1945 do maja 1946 był pełnomocnikiem Rządu RP na okręg Dolnego Śląska. Po utworzeniu trzech nowych województw na Ziemiach Odzyskanych objął obowiązki wojewody wrocławskiego (do stycznia 1949), działając jednocześnie w PPS (był członkiem CKW w latach 1946–1948) i od 1948 w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.