Kozackie Mogiły, skit św. Jerzego na Kozackich Mogiłach – prawosławny skit podległy pierwotnie ławrze Poczajowskiej.
Skit św. Jerzego jako pustelnia podległa ławrze Poczajowskiej został założony w 1908. Podjęto wówczas budowę jego cerkwi pod wezwaniem św. Jerzego Zwycięzcy. Prace ustały w 1912 mimo faktu, że budynek nie był jeszcze wykończony. Obok cerkwi św. Jerzego wzniesiono drugą świątynię pod wezwaniem św. Mikołaja, zbudowaną z drewna. Pod cerkwią św. Jerzego znajdowała się podziemna kaplica, w której wystawione były czaszki i kości ekshumowane ze zbiorowego grobu Kozaków poległych pod Beresteczkiem. Grób ten znajdował się w bezpośrednim sąsiedztwie skitu i od niego pochodziła jego nieoficjalna nazwa. Poza cerkwiami w skład kompleksu budynków skitu wchodził również obiekt mieszkalny, w którym znajdował się sierociniec i pomieszczenia dla 10 mnichów, oraz 3 obiekty gospodarcze. Zakonnicy utrzymywali się z hodowli zwierząt gospodarskich oraz niewielkiego udziału ziemi, zaś od lat 30. XX wieku także z hodowli ryb w rzece Płaszówce. Uzyskiwane w ten sposób przychody nie wystarczały jednak na utrzymanie mnichów oraz sierocińca, jak również na remonty budynków skitu.