W związku z różnicą poglądów z dowódcą dywizji na temat dowodzenia i dyscypliny, zmuszono go do złożenia dymisji, po czym wyjechał do Belgradu, a następnie wrócił do armii rosyjskiej.
Jako podpułkownik Sztabu Generalnego, został oficerem do zadań specjalnych przy sztabie 11 Korpusu Armijnego. 24 grudnia wyznaczony szefem sztabu Oddziału Imietlińskiego, po ranieniu podpułkownika A. Kuropatkina. 24–27 grudnia przeprowadził Oddział Imietliński dowodzony przez gen. porucznika Skobielewa przez Przełęcz Imietlińską.
31 stycznia 1878 został odznaczony orderem św. Jerzego 4. stopnia. Po zawarciu Stan Stefańskiego pokoju szef sztabu Bułgarskiego Wojska Ziemiańskiego, później 1 Dywizji Grenadierów walczącej jako prawa kolumna wojsk gen. M. D. Skobielewa w bitwie pod Szejnową w Bułgarii, za co był odznaczony orderem św. Włodzimierza 4. stopnia, orderem św. Stanisława 2. stopnia i złotym Medalem z Szablami „Za odwagę”. Dnia 29 lutego 1879 jako adiutant cara, mianowany pułkownikiem. Wyznaczony jako członek delegacji rosyjskiej i skierowany do Konstantynopola na międzynarodowe negocjacje dotyczące granic Bułgarii.