Francesco Marchisano (ur. 25 czerwca 1929 w Racconigi, archidiecezja Turyn, zm. 27 lipca 2014 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Życiorys Kształcił się w seminarium w Turynie, następnie w rzymskim Papieskim Seminarium Lombardzkim. Licencjat z Pisma Świętego obronił w 1954 w Papieskim Instytucie Biblijnym; na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie obronił trzy lata później doktorat z teologii. Był już wówczas księdzem – święcenia przyjął jeszcze w Turynie 29 czerwca 1952 z rąk kardynała Maurilio Fossatiego, arcybiskupa Turynu.
Pierwotnie po ukończeniu studiów uzupełniających w Rzymie miał zostać profesorem seminarium w Rivoli, został jednak zaproszony przez kardynała Giuseppe Pizzardo do pracy w Kongregacji ds. Seminariów i Uniwersytetów Katolickich. Pracował w sekcji zajmującej się seminariami – początkowo europejskimi, potem latynoamerykańskimi, ponownie europejskimi (w tym z państw socjalistycznych). W maju 1968 został szefem Urzędu ds. Seminariów, a od czerwca 1969 do października 1988 pełnił funkcję podsekretarza w Kongregacji ds. Seminariów i Uniwersytetów Katolickich. W ramach tego stanowiska nadzorował nauczanie katolickie na świecie, odbywając liczne podróże. Niezależnie od pracy w Kurii uczył religii dzieci niepełnosprawne w Rzymie.