We wsiach znajdowało się 30 łanów roli dla Tomasza pełniącego funkcję wójta oraz 20 łanów przeznaczonych na pastwiska dla mieszczan poznańskich.
W 1282 dokument ten został transumowany przez kancelarię księcia wielkopolskiego Przemysła II, który uposażył klasztor dominikanek poznańskich w dobra ziemskie: Piątkowo, Rudnicze, Zaparcin oraz jezioro koło wsi Rościnno leżące w późniejszym powiecie gnieźnieńskim. W 1291 papież Mikołaj IV potwierdził dominikankom poznańskim tę darowiznę. W 1288 Jan Gerbicz biskup poznański uposażył parafię w Lusowie m.in. w dziesięciny z Piątkowa. W 1296 Przemysł II już jako król Polski nadał na własność dominikankom poznańskim wsie Piątkowo oraz Rudnicze.
W 1365 król polski Kazimierz III Wielki zwolnił na 12 lat od wszelkich podatków wynikających z prawa polskiego m.in. od daniny na Suchedni, od poradlnego, od wołu, od wieprza, od owiec, mieszkańców we wsiach należących do dominikanek poznańskich, a więc w Słępowie koło Kłecka, w Piątkowie pod Poznaniem, w Donatowie pod Śremem, w Sokolnikach, w Rudniczu, w Białokoszu oraz w Rościnnie koło Rogoźna.