W 1925 redagował wydanie korespondencji ostatniego cara Rosji Mikołaja II i jego żony Aleksandry. Zmarł na zapalenie płuc w 1936. W ostatnich słowach miał prosić Boga o przebaczenie jego działalności w strukturach Żywej Cerkwi. Prosił jednak, by na jego nagrobku umieszczono napis określający go jako wytrwałego rycerza sprawy Chrystusa Zbawiciela. Rodzina nie spełniła jednak tego życzenia i na jego grobie znalazło się jedynie nazwisko.
Bibliografia M. Maszkiewicz, Mistyka i rewolucja. Aleksandr Wwiedeński i jego koncepcja roli cerkwi w państwie komunistycznym, Nomos, Kraków 1995,
Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej Kategoria:Członkowie Związku Narodu Rosyjskiego Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1936 Kategoria:Żywa Cerkiew