Od 12 października 1892 do lutego 1894 młodszy lekarz w miejskim zakładzie psychiatrycznym Alexandershöhe koło Rygi. Od 1895 praktykował w guberni twerskiej. Od 1909 pracował jako ordynator szpitala psychiatrycznego w Winnicy na Podolu. Był jedynym lekarzem Polakiem tam zatrudnionym. W 1915 roku bezskutecznie starał się o stanowisko dyrektora szpitala psychiatrycznego w Tomsku. W 1922 roku wyjeżdżał w celach naukowych do Austrii, Niemczech i BelgiiДорошкевич Леон Людвиґович W: Енциклопедія Сучасної України. Т. 8: Дл-Дя. Київ, 2008. s. 344. W Winnicy praktykował do śmierci w 1931 roku.
Jego rozprawa na stopień doktora medycyny była istotnym przyczynkiem do znajomości hebefrenii.
Prace Ueber Hebephrenie, insbesondere deren schwere Form. Inaugural-Dissertation. Dorpat, 1892 Über eine subjektive Gehörsempfindung im hypnagogischen Zustande. Neurologisches Centralblatt 12 (10), ss. 360-362, 1894 Zum Rätsel der Paralyse. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie und psychischgerichtliche Medizin 83, ss. 53-56, 1926 Kontraktur den unteren Gliedmassen bei