Obydwa wybudowane prototypy uległy rozbiciu. Na bazie płatowca 010 wybudowano model 016, który na końcach skrzydeł miał zamontowane ułatwiające lądowanie oraz manewrowanie samolotem silniki odrzutowe Turbomeca Marboré I.
Konstrukcja Model 010 był całkowicie metalowym, wolnonośnym średniopłatem. Główną cechą Leduc 010 było to, że był to praktycznie latający silnik, któremu dodano skrzydła, usterzenie i kabinę pilota. Silnik nie był odrębną częścią maszyny, jak to zwykle bywa, ale był jego integralną częścią. Kadłub zbudowany był z dwóch ścian, zewnętrznej, usztywniającej całą konstrukcję, i wewnętrznej, tworzącej kanał wlotowy dla powietrza i komorę spalania. Na dziobie maszyny zamontowana była kapsuła, w której swoje miejsce zajmował pilot. W przypadku awarii cała kapsuła oddzielała się od reszty kadłuba i opadała na spadochronie na ziemię. W ten sposób uratowali swoje życie obydwaj piloci biorący udział w awariach dwóch wybudowanych egzemplarzy. Skrzydła o obrysie trapezowym z lekkim wzniosem, w środku wbudowane były integralne zbiorniki paliwa. Podwozie główne służące tylko do lądowania, chowane do wnęk w skrzydle, z tyłu płoza ogonowa.
Bibliografia Jerzy Świdziński, Leduc 010, "Skrzydlata Polska", nr 28 (1990), s. 11, .
Kategoria:Francuskie samoloty doświadczalne Kategoria:Francuskie samoloty wojskowe po 1945 Kategoria:Samoloty z napędem odrzutowym