Poszczególne linie serii widmowych oznacza się literą określająca serię (K, L, M ...) z indeksem określającym linię w danej serii – kolejnymi literami alfabetu greckiego, w razie konieczności (rozszczepienie widma) dodając jeszcze cyfrę, np.: Kα to linia odpowiadająca przejściu elektronu z powłoki n=2 na powłokę n=1 Lα to linia odpowiadająca przejściu elektronu z powłoki n=3 na powłokę n=2
W danej serii widmowej (określone n orbity docelowej) linie odpowiadające przejściom z orbitali o zbliżonej liczbie kwantowej do orbitalu docelowego (małe n) są wyraźnie oddzielone od innych i mają najniższe w serii energie przejścia (najdłuższe fale). Z kolei linie odpowiadające wysokim n (słabo związane elektrony na zewnętrznych powłokach) zagęszczają się tworząc charakterystyczną krawędź odpowiadającą maksymalnej energii w serii, równej energii wiązania elektronu na powłoce docelowej.
Linie i serie widmowe nakładają się z reguły na widmo ciągłe. Całością zajmuje się spektroskopia.
Kategoria:Spektroskopia