Klemens III, właśc. Wibert z Rawenny (ur. ok. 1025 w Parmie, zm. 8 września 1100 w Civita Castellana) – antypapież w dniu 25 czerwca 1080 oraz w okresie od marca 1084 do 8 września 1100. Jego schizma (tzw. schizma wibertyńska) wiąże się z tzw. sporem o inwestyturę między cesarstwem a papieżem Grzegorzem VII i jego następcami realizującymi program tzw. reformy gregoriańskiej.
Życiorys Pochodził z Parmy z arystokratycznego rodu włoskiego. Przebywał od 1054 na dworze cesarskim w Niemczech i w latach 1058–1063 sprawował urząd kanclerza dla królestwa Italii z nominacji cesarzowej-regentki Agnieszki. W styczniu 1059 brał udział w synodzie w Sutri. Po śmierci papieża Mikołaja II jesienią 1061 poparł antypapieża Honoriusza II. W 1072 cesarz Henryk IV mianował go arcybiskupem Rawenny. Z uwagi na jego wcześniejsze poparcie dla Honoriusza II Aleksander II początkowo wzdragał się przed jego zatwierdzeniem, ostateczne jednak za namową archidiakona Hildebranda zgodził się na jego konsekrację w zamian za przysięgę wierności. Gdy Hildebrand został papieżem Grzegorzem VII, Wibert początkowo z nim współpracował, m.in. uczestnicząc w synodzie rzymskim w marcu 1074, na którym uchwalono statuty przeciw symonii, rychło jednak znalazł się w obozie przeciwnym.