mały|Grób braci Leona i Marcelego Nenckich na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Leon Piotr Nencki (ur. 28 czerwca 1848 w Boczkach, zm. 22 maja 1904 w Warszawie) – polski lekarz, chemik, bakteriolog i propagator higieny społecznej, brat Marcelego Nenckiego.
Życiorys Był dziewiątym z kolei dzieckiem Wilhelma i Katarzyny Serwaczyńskiej. Ojciec, ewangelik reformowan z wykształcenia prawnik, był właścicielem Sikucina, Kobyli Miejskiej, Boczek i Bruss.
Uczył się w Rządowym Gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim, a następnie w Gimnazjum Filologicznym w Kaliszuhttp://www.info.kalisz/pl/szkoła/rvicz1.htm, gdzie w 1866 uzyskał maturę. Tego samego roku wstąpił na Wydział Lekarski Szkoły Głównej Warszawskiej.
W 1872 wyjechał na dalsze studia na Uniwersytecie w Bernie, gdzie rok później złożył egzaminy lekarskie. W swojej pracy doktorskiej Ueber das Verhalten einiger aromatischer Verbinungen im Thierkőrper, której promotorem był Marceli Nencki, zajmował się węglowodorami aromatycznymi i ich zachowaniem się w organizmach żywych. Po otrzymaniu doktoratu, między 1874 a 1876, uzupełniał swe wykształcenie na uniwersytetach w Wiedniu, Paryżu i Londynie. Wrócił do |Warszawy w 1877, gdzie po nostryfikacji dyplomu podjął praktykę lekarską. W 1881 został mianowany kierownikiem pracowni chemiczno-bakteriologicznej w Szpitalu św.