Jan Olejniczak (ur. 23 października 1920 w Inowrocławiu, zm. 28 listopada 1994) – artysta plastyk, nauczyciel, profesor.
Życiorys Od dziecka zafascynowany był rysunkiem. Uczęszczał do Miejskiej Szkoły Wydziałowej, gdzie jego talent został zauważony przez nauczyciela zajęć plastycznych – Edwarda Kurzyńskiego. Studia artystyczne, rozpoczęte 1936 roku, przerwał wybuch II wojny światowej. We wrześniu 1939 roku przebywał w obozie dla zakładników w Inowrocławiu.
W latach 1940–1941 był zatrudniony w pracowni malarskiej M. Roszaka. W latach 1943–1945 pracował jako robotnik fabryczny w D.W.M. (H. Cegielski) w Poznaniu. Od 1945 roku kontynuował studia. W 1947 ukończył studia artystyczne na Wydziale Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych ze specjalizacją grafika użytkowa.
Wraz z dyplomem otrzymał propozycję pozostania na uczelni w charakterze starszego asystenta z prawem egzaminatora. Dyplom studiów pedagogicznych otrzymał w ASP w Warszawie w 1958 r.