thumb|Charakterystyczna faktura stali damasceńskiej na głowni perskiej broni białej Stal damasceńska (staropol. „demeszka”, pot. damast) – historyczny rodzaj stali o charakterystycznej wzorzystej fakturze, stosowanej do produkcji broni białej. Stal damasceńska wyróżniała się wyjątkowo dobrymi właściwościami mechanicznymi, przewyższającymi pozostałe rodzaje stali znanej w tym okresie. Metoda uzyskiwania tego surowca uległa zapomnieniu w XVII w. i nie zachowały się szczegółowe opisy tego procesu, choć współcześnie podejmowane są próby jego odtworzenia. Współcześnie stal damasceńska często mylona jest z dziwerem, przypominającym ją jedynie wizualnie.
Charakterystyka Badania próbek stali damasceńskiej wykazały, iż w jej strukturze występują regularne jasne domeny węgliku żelaza np. Fe3C zwane cementytem i ciemne obszary perlitu, tworzące sieć warstw i wstążek układających się równolegle do siebie. Węgliki mają znacznie większą twardość niż sama stal węglowa. Występowanie domen węgliku umożliwia takie odkucie i naostrzenie głowni, że na jej ostrzu znajduje się jednolita wstążka węgliku i równolegle do niej rozmieszczone są dalsze jego warstwy i wstążki, których gęstość występowania stopniowo maleje wraz z odległością od ostrza.