Do zasadniczych cech charakterystycznych dla nagrobka Bahrów należą wyważenie formy, tektonika postaci, rezygnacja z dekoracji i klasycznej architektury (oprócz kolumienek wspierających płytę z klęczącymi postaciami), monumentalizm figur osiągany przez artykulację dużymi, zgeometryzowanymi fałdami, masywność i surowość wyrazu.
Nagrobek Bahrów i Kosów wprowadziły do sztuki polskiej motyw klęczących postaci popularny w XVII wieku. Podobieństwa wyczerpują się jednak na poziomie motywów – plastyka późniejszych przedstawień jest całkowicie różna od pierwowzorów van den Blocke’ów i w żadnym razie nie dorównują im rozmachem i skalą. Przeważnie są to płyty reliefowe z półplastycznymi adorantami wtopionymi w tło, jak np. na płycie nieznanego szlachcica z warsztatu gdańskiego.
Bibliografia J. Shearman, Manieryzm, Warszawa 1970
Bahrów Kategoria:Wyposażenie Bazyliki Mariackiej w Gdańsku