Był również pierwszym jezuitą wybranym na papieża i pierwszym zakonnikiem od czasu papieża Grzegorza XVI (pontyfikat 1831–1846). Był poliglotą, posługiwał się językami: hiszpańskim, włoskim, niemieckim, francuskim, łaciną, piemonckim oraz angielskim, znał też portugalski. Na studiach uczył się także klasycznej greki.
Przypisywano mu mniej formalne podejście do papiestwa niż jego poprzednikom. Zdecydował się na przykład zamieszkać w Domu Świętej Marty zamiast w papieskim apartamencie Pałacu Apostolskiego. Znany był z troski o potrzebujących i ubogich. Niemal wszystkie należne mu pieniądze przekazywał właśnie im. Tydzień przed swoją śmiercią, odwiedzając jedno z rzymskich więzień, przekazał jego dyrekcji 200 tysięcy euro na spłatę zadłużenia zaciągniętego na powstanie wytwórni makaronu, w której pracują młodociani więźniowie w ramach resocjalizacji. Były to prawie wszystkie środki finansowe, którymi wówczas dysponował.