Ataki spekulacyjne są zatem efektem nieprawidłowych polityk makroekonomicznych, co jest wykorzystywane przez niektórych inwestorów.
Rys historyczny Choć pojęcie ataku spekulacyjnego pojawiło się w latach 70. XX wieku, to praktyczne próby takich ataków miały miejsce już w latach 20., kiedy to kilkukrotnie podejmowano próby testowania kursu francuskiego franka, przewidując, że rząd będzie chciał zdewaluować walutę po to, aby zmniejszyć realną wartość powojennego zadłużenia. Kolejne kryzysy walutowe miały miejsce w latach 30. XX wieku, co było związane z coraz powszechniejszym odchodzeniem od parytetu złota. Upadek systemu z Bretton Woods w 1971 roku był kolejnym wydarzeniem sprzyjającym pojawianiu się ataków spekulacyjnych. Na początku lat 90. XX wieku utrzymywanie swoich walut przez niektóre kraje Wspólnoty Europejskiej w mechanizmie tzw. węża walutowego w ramach mechanizmu ERM także sprzyjał pojawianiu się ataków spekulacyjnych. Najbardziej spektakularnym atakiem spekulacyjnym było „rzucenie na kolana Banku Anglii” przez Georga Sorosa w 1992 roku (czarna środa).