thumb|180px|Wahadło rewersyjne Katera(a) ostrza na których wahadło jest zawieszane(b) masa regulacyjna, przesuwana przy pomocy śruby(c) element przytwierdzający regulator do wahadła(d) wahadło(e) końcówki do precyzyjnego odczytu przejścia przez położenie równowagi Wahadło rewersyjne (odwracalne) – wahadła fizyczne o dwóch równoległych osiach zawieszenia i regulowanym rozkładzie masy, używane do wyznaczania bezwzględnej wartości przyspieszenia ziemskiego. Wahadło zostało skonstruowane i wykorzystane przez Henry’ego Katera w 1817 roku.
Składa się ono z metalowego pręta, dwóch ostrzy O i O′ na których można je zawieszać oraz z dwóch lub trzech metalowych brył w kształcie soczewki (by zmniejszyć opór powietrza), z których jedna może być przesuwana po pręcie, pozwala to na zmianę rozkładu masy w wahadle, a tym samym zmianę okresu drgań wahadła. Odpowiednie rozmieszczenie masy wahadła umożliwia określenie długości zredukowanej wahadła bez znajomości trudno mierzalnego momentu bezwładności i położenia środka masy. Przy odpowiednio dobranym położeniu ruchomej masy okres drgań wahadła dla obu zawieszeń jest jednakowy i równy okresowi drgań wahadła matematycznego o długości równej odległości między osiami obrotu.