inny sukces to 4. zimowe wejście na Lodowy (1903)Balázs 2016, s. 112, Zofia i Witold Paryscy, Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Poronin 1995, , s. 246. Uczestniczyła w wejściach nocnychBalázs 2016, ss. 113-114. W latach 1901–1905 kierowała schroniskiem Téry’ego; jak przypuszcza jej biograf, jako osoba dobrze sytuowana podjęła się tej roli kierowana sentymentem do Tatr.Balázs 2016, ss. 108, 113. Jedno z pomieszczeń schroniska nosiło potem nazwę Egenhoffer szoba, Balázs 2016, s. 113
Narciarstwo i turystyka Egenhoffer była jedną z pierwszych kobiet uprawiających narciarstwo w Tatrach i najprawdopodobniej pierwszą narciarką na południowych stokach Tatr.Balázs 2016, s. 111. Z mieszaniną podziwu oraz irytacji mówił o niej Klemens Bachleda, wspominając że po dotarciu na Przełęcz Goryczkową Egenhoffer rozglądnęła się dookoła, założyła kij narciarski za kark i „fukła w dół ku szałasom”, podczas gdy on musiał potem poniewierać się za nią po śniegu, Zofia Stecka, Historia przewodnictwa tatrzańskiego, Zakopane 1995, , s. 63 Rekreacyjnie uprawiała również łyżwiarstwo, głównie w Budapeszcie. Regularnie chodziła na długie, ponad 40-kilometrowe wycieczki, najczęściej w okolicach stolicyBalázs 2016, ss. 120-121. W latach 1888–1903 Egenhoffer jeździła samotnie na dłuższe wycieczki zagraniczne, m.in. do Indii, Abisynii i na Nordkapp.