Późne lata Po roku 1919 Egenhoffer nie jeździła w Tatry i rzadko bywała w Czechosłowacji, początkowo z powodów politycznych, potem prawdopodobnie z wyboruBalázs 2016, s. 124. Utrzymywała kontakt korespondencyjny ze starymi znajomymi z Podtatrza, rzadko publikowała w Turisták Lapja i uprawiała turystykę górską w Alpach i na Węgrzech. Dotknięta przez trudności finansowe, sprzedała część swoich nieruchomości i zamieszkała w budapeszteńskiej willowej dzielnicy Balázs 2016, s. 110. W 80. rocznicę urodzin doczekała się wspomnieniowych notatek w spiskoniemieckim Karpathen-Post i w budapeszteńskim Turistaság és Alpinizmus. Przyznano jej też złotą odznakę Magyar Földrajzi Társaság. mały|Czubata Turnia od północy
Recepcja Jako jedna z pierwszych taterniczek i narciarek Egenhoffer odnotowana jest w różnego rodzaju encyklopediach i kompendiach, głównie węgierskichpor. Magyar hegyisport és turista enciklopédia, Budpest 2005, , ss. 121-122. Egenhoffer wspominają rozmaite węgierskie serwisy internetowe o ambicjach encyklopedycznych, zob. hasło Egenhoffer Teréz, [w:] serwis MHK.Szofi [dostęp 26 kwietnia 2019], hasło Egenhoffer Teréz, [w:] serwis Skiculture [dostęp 26 kwietnia 2019] i polskichJan Kiełkowski, Zdobycie Tatr, tom 1, Kraków 2018, , ss. 302, 304, 353-354, 358, Bolesław Chwaściński, Z dziejów taternictwa, Warszawa 1979, , ss.