7 batalion łączności 1943 Rodowód Po raz drugi do sformowania 7 Dywizji Piechoty przystąpiono na podstawie rozkazu dowódcy PSZ w ZSRR L.dz.650/Org./Tjn./41 z dnia 5 stycznia 1942. Dywizja tym razem była formowana na etacie wzorowanym na etacie brytyjskiej dywizji piechoty. W jej składzie na podstawie rozkazu organizacyjnego nr 1 dowódcy 7 DP z dnia 10 stycznia 1942 przewidziano zorganizowanie 7 kompanii łączności w garnizonie Kermine. Rozkazem organizacyjnym nr 2 z dnia 29 stycznia na dowódcę kompanii został mianowany kpt. Florian Kotecki. 5 marca zorganizowano kurs dla podoficerów łączności z całej dywizji. Dowództwo szkolnej kompanii łączności objął por. Władysław Reka. Pod koniec marca do 7 kompanii łączności przybył z Wielkiej Brytanii ppor. Kazimierz Felski. Na skutek pandemii chorób zakaźnych w kompanii chorowało w marcu i kwietniu 1942 od 30 do 60% żołnierzy kompanii. Pomimo tego szkolenie prowadzono w zależności od posiadanego sprzętu. W dniu 12 kwietnia dowództwo kompanii objął por. Stanisław Nowacki. W maju i czerwcu na czerwonkę chorowało 80% stanu osobowego kompanii. Na dzień 26 maja stan liczebny kompanii wynosił 9 oficerów 71 podoficerów i 196 szeregowców. W kompanii było jedynie 10 karabinów do pełnienia wart. Brakowało profesjonalnego sprzętu łączności. 14 sierpnia kompania przybyła do Pahlevi w Iranie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 7 Batalion Łączności · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.