Gabriel WodzińskiRyszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 559., (Wodzyński) herbu JastrzębiecHerbarz polski, t. IX, Lipsk 1842, s. 383. (ur. 25 marca 1727, zm. 28 listopada 1788) – duchowny katolicki, kanonik warszawski i wileński, archidiakon żmudzki, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys W latach 1759–1772 koadiutor diecezji smoleńskiej i tytularny biskup Theveste. Mianowany biskupem smoleńskim 1762, członek konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1764 rokuVolumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 73.. Od 1772 ordynariusz smoleński, rezydował w Warszawie. Za jego rządów całe terytorium diecezji smoleńskiej znalazło się w granicach rosyjskich, gdzie w 1783 zostało włączone do nowo powstałej archidiecezji mohylewskiej. W 1763 odznaczony Orderem Orła BiałegoKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 204.. Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 był przedstawicielem opozycjiRyszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 557, 559.. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 rokuVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s.