W ciągu jednego roku dąb może rodzić nawet ok. 150 tysięcy żołędzi, chociaż zbiór taki zdarza się tylko raz na ok. 4 lata. Wnętrze pnia drzewa jest puste, co spowodowane jest działalnością grzybów, głównie ozorka dębowego (obecnie drzewo jest z tego powodu leczone). W dziupli dębu hibernują liczne gatunki zwierząt, m.in. nietoperze, osy, motyle i pająki. W 1998 z drzewa pobrano szczepy z zamiarem wysyłania sadzonek – potomków dębu - do wielkich miast świata.
Ochrona 150px|thumb|left|Tablica stwierdzająca umieszczenie drzewa na liście 50 największych drzew Wielkiej Brytanii Już w czasach wiktoriańskich zaczęto podpierać chylące się konary drzewa. W roku 1904 dąb został opasany metalowymi klamrami i hufnalami; później do jego konserwacji użyto betonu i włókna szklanego. Od 1975 roku dąb jest odgrodzony od publiczności. W latach 80. XX wieku drewniane pale podpierające konary zamieniono na metalowe.
Nazwa Najstarsza zapisana nazwa dębu, The Cockpen Tree (cockpen - "zagroda kogutów"), pochodzi z XVIII wieku;