Glomerulopatia lipoproteinowa (łac. glomerulopathia lipoproteinica), LPG, LG (od ang. lipoprotein glomerulopathy) – rzadka, spotykana głównie we wschodniej Azji, wtórna, niezapalna glomerulopatia prowadząca do zespołu nerczycowego, narastających zaburzeń przesączania kłębuszkowego i niekiedy krwinkomoczu. Związana jest z gromadzeniem się nieprawidłowych lipoprotein w obrębie kłębuszków nerkowych.

Choroba po raz pierwszy została opisana w 1989 przez Takao Saito, który stwierdził nefropatię wywołaną zaburzeniami lipidowymi u 57-letniej pacjentki z białkomoczem i obrzękami. Do roku 2006 opisano około 65 przypadków choroby, większość z nich w Japonii i wschodniej Azji. Nieliczne przypadki zostały stwierdzone w Stanach Zjednoczonych i Europie.

Etiopatogeneza Prawdopodobną przyczyną glomerulopatii lipoproteinowej jest nieprawidłowa struktura apolipoproteiny E, co jest związane z mutacją genu apoE. W badaniu przeprowadzonym na grupie 15 Chińczyków z glomerulopatią lipoproteinową stwierdzono, że dominuje u nich genotyp ε3/ε4. Mutacje genu apoE stwierdzane w badaniach klinicznych to np. apo E2 (Arg145Pro) Sendai, apo E2 (Arg25Cys) Kyoto i apo E1 (Gln 156-Gly 173→0).