W latach 1919–1921 i 1935–1939 był radcą oświaty pozaszkolnej w MWRiOP, a od 1921 referentem Wydziału Oświaty Rolniczej Ministerstwa Rolnictwa.

Od 1919 był działaczem PSL „Wyzwolenie” (od 1926 do 1931 zasiadał w zarządzie głównym) i następnie Stronnictwa Ludowego (do 1933 sekretarzem, a następnie do 1935 członkiem rady naczelnej). W latach 1922–1935 sprawował mandat posła na Sejm I, II i III kadencji z listy „Wyzwolenia” i Centrolewu. Działał także w Centralnym Związku Młodzieży Wiejskiej (od 1919 do 1923 był jego wiceprezesem, a od 1925 do 1926 prezesem), Centralnym Związku Kółek Rolniczych oraz w Towarzystwach Naukowych w Poznaniu i Warszawie. W sierpniu 1935 wystąpił z SL, protestując przeciw bojkotowi wyborów do Sejmu. Podczas II wojny światowej związany był z partyzancką grupą „Świt”.

W 1945 przystąpił do prokomunistycznego SL (od 1946 zasiadał w radzie naczelnej partii). W kwietniu 1946 objął mandat deputowanego do Krajowej Rady Narodowej z rekomendacji Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy, który sprawował do stycznia 1947. W tymże okresie został rekomendowany do Sejmu Ustawodawczego przez władze Stronnictwa Ludowego. Był posłem z okręgu Gdynia. Zasiadał w Komisjach Skarbowo-Budżetowej, Wojskowej oraz Specjalnej do opracowania Regulaminu obrad Sejmu.