29 okrętom wojennym (w tym lotniskowcom, śmigłowcowcom, statkom dowodzenia) i 33 stacjom meteorologicznym i oceanograficznym.

Ładunek naukowy thumb|250px|Pierwsza satelitarna mapa topograficzna ziemskich oceanów Do wykonywania pomiarów wysokości oceanów wykorzystywano wysokościomierz radarowy, o dokładności pomiaru około 3–5 cm (3 cm dokładność osiągnięto dzięki zaawansowanej obróbce danych), pracujący na częstotliwości 13,50 GHz. Pole widzenia instrumentu wynosiło 10x15 km. Przyrząd zaprojektowało i skonstruowało laboratorium fizyki stosowanej przy Johns Hopkins University, które było też głównym wykonawcą statku. Placówka ta była również odpowiedzialna za obsługę statku i zbieranie danych. Wiązka radarowa przez 98% czasu pracy była odchylona o 1° od nadiru. Radar zużywał ok. 125 W energii elektrycznej, w tym 70 W zużywał nadajnik radaru, przy średniej mocy radiowej 20 W wypromieniowanej 1 m anteną paraboliczną.

Zobacz też Geosat Follow-On SeaSat TOPEX/Poseidon

Przypisy

Bibliografia Space 40 Federation of American Scientists NSSDC Master Catalog National Snow and Ice Data Center

Linki zewnętrzne eoPortal Directory Geosat handbook Analysis and estimation of the geosat sea state bias

Kategoria:1985 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Amerykańskie sztuczne satelity Kategoria:Loty kosmiczne w 1985 Kategoria:Satelity geodezyjne Kategoria:Satelity środowiskowe