Pewnego razu Miaozong odwiedziła mistrza chan Zhenxiego, który żył w małym klasztorze Yixing. Gdy weszła do jego pokoju, Zhenxie spytał Czy jesteś zwyczajna czy mędrcem? Miaozong powiedział A gdzie jest trzecie oko? Zhenxie powiedział Prawdziwa rzecz pojawia się tuż przed twoją twarzą – jaka ona jest? Miaozong podniosła swoją matę do robienia pokłonów. Zhexie powiedział Nie pytałem o to. Miaozong powiedziała Za późno – minęło! Zhenxie krzyknął He! Miaozong także krzyknęła He!
Miaozong odwiedzała wielu wybitnych mistrzów w prowincjach Jiangxi i Zhejiang. Nie znała jeszcze mistrza Dahui Zonggao. Pewnego dnia dowiedziała się, że mistrz Dahui i Feng Jichuan przybyli do miasta. Udała się do nich, ale jedynie pokłoniła się z szacunkiem. Dahui powiedział do Fenga Ta kobieta, która właśnie przyszła, coś już zobaczyła. Ale jeszcze nie zmierzyła się z młotem i szczypcami, kuźnią i miechami. Jest jak dziesięciotysięcznik w zamkniętym porcie – jeszcze nie może się ruszyć. Feng powiedział Jak możesz tak łatwo mówić coś takiego?