Próby podjęcia na stałe tej praktyki znalazły swą kulminację, po aresztowaniu – w trudnych czasach stalinowskich – Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego 25 września 1953, kiedy to jasnogórscy paulini wraz z pielgrzymami podjęli specjalne modlitwy o jego uwolnienie. Kilka miesięcy później, kiedy prymas był dalej uwięziony, 8 grudnia 1953 o godz. 21:00, pięć osób, w tym trzech paulinów: przeor o. Jerzy Tomziński, kustosz sanktuarium o. Teofil Krauze i o. Aleksander Rumiński oraz Maria Okońska z towarzyszką z Instytutu Prymasowskiego zwanego wówczas Ósemką (od nazwy ośmiu błogosławieństw) zgromadziło się w pustej i zamkniętej kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej na pierwszym historycznym apelu jasnogórskim przed zasłoniętym obrazem Matki Bożej. Decyzja stanięcia do apelu jasnogórskiego była odpowiedzią na ogłoszony przez papieża Piusa XII 8 września 1953 – Rok Maryjny oraz podjęciem zachęty, jaką wyraził podczas uroczystych wieczornych nieszporów w pamiętnym dniu pierwszego apelu jasnogórskiego o. Jerzy Tomziński. Nieszporom tym przewodniczył biskup częstochowski Zdzisław Goliński, w otoczeniu kapituły katedralnej, paulinów oraz licznie zgromadzonych mieszkańców Częstochowy.