Dywizjon samochodów pancernych Armii Dońskiej (ros. Бронедивизион Донской армии) – oddział samochodów pancernych Armii Dońskiej w latach 1918–1919.
Historia Formowanie oddziału samochodów pancernych Armii Dońskiej rozpoczęło się w sierpniu 1918 r. w Nowoczerkasku z inicjatywy szefa sztabu płk. Światosława W. Denisowa. Początkowo Kozacy dońscy mieli jedynie 2 samochody pancerne, zdobyte na wojskach bolszewickich w rejonie Nowoczerkaska. Jednak w krótkim czasie doszły kolejne pancerki, zarówno uzyskane jako zdobycz wojenna, jak też zbudowane w różnych zakładach i warsztatach. Był wśród nich 5-tonowy samochód „Pierce-Arrow”. W kwietniu 1919 r. służbę bojową rozpoczął, zdobyty na wojskach bolszewickich pod Warłamowką jeszcze 16 września 1918 r., opancerzony traktor Ehrhardt M1915 pod nazwą „Pułkownik Biezmolitwiennyj”. Został on uzbrojony w 1 działo i 6 karabinów maszynowych z załogą liczącą aż 11 ludzi. Okazało się jednak, że jest on zbyt ciężki i wolny, stąd pełnił jedynie rolę szkoleniową. Taka sama sytuacja okazała się z drugim traktorem „Astrachaniec”, który przybył do Nowoczerkaska z zakładów w Noworosyjsku. Został skierowany na pozycje zajmowane przez oddziały 3 Armii Dońskiej, ale zaraz następnego dnia odesłano go na tyły, gdyż podczas ataku zagotowała się woda w chłodnicy.