O 6:13, gdy samolot był o mniej więcej od Terceiry, zgasł z braku paliwa prawy silnik. Kapitan Piche ustawił maksymalny ciąg startowy na jedynym sprawnym silniku; maszyna stopniowo opadła z poziomu na .
O 6:23 kapitan Piche zgłosił komunikat o bezpośrednim zagrożeniu życia pasażerów. Trzy minuty potem, gdy samolot był w odległości od Terceiry, zgasł jedyny sprawny silnik samolotu. Gdy urządzenia pokładowe uległy wyłączeniu z braku zasilania, włączyła się awaryjna turbina powietrzna, generująca prąd (RAT). Umożliwiło to funkcjonowanie niezbędnych do kontynuowania lotu przyrządów.
Według obliczeń DeJagera, śledzącego na bieżąco opadanie samolotu, po 15 do 20 minutach lotu maszyna zostałaby zmuszona do awaryjnego lądowania na wodzie. W kilka minut po zgaśnięciu drugiego silnika, Terceira pojawiła się na horyzoncie. Aby wytracić wysokość, Piche musiał wykonać szereg okrążeń nad wyspą.
Gdy załoga rozpoczęła końcowe podejście, pojawił się nowy problem. Samolot podchodził do lądowania z prędkością ok. , podczas gdy producent podawał maksymalną prędkość przy lądowaniu . Z uwagi na brak zasilania i niedziałające silniki, załoga nie mogła wykorzystać najskuteczniejszych sposobów ograniczenia prędkości: hamulców aerodynamicznych i klap.