Dopytuje się o Sundara Singha, którego 10 lat temu zabiło tu kilku mężczyzn. Zawiadowca wychwala dobroć i męstwo tego człowieka. Okazuje się, że nieznajomy jest synem Sundara Singha. O sobie mówi: Czy tygrysy i węże maja dom? Nocami wędruję, a dni spędzam w ukryciu. Połowę życia w więzieniu, połowę w pościgu za wrogiem. Tuż przed odjazdem pociągu wychodzi na jaw, że syn Sundara przyjechał tu po córkę mordercy ojca. Za jej zgodą zabiera ją ze sobą. W odwecie. Wstrząśnięty zawiadowca przekonuje go, by nie odbierał dziewczyny ojcu. To grzech, synku, mówi. Gdy nadjeżdża pociąg młody człowiek w ostatniej chwili popycha dziewczynę w ramiona Harbansa Lala. Wcisnąwszy jej węzełek z biżuterią, wskakuje do pociągu.
Ilias Ghumman – Rozdygotana opowieść Baba Neka wspominając czas Podziału Pendżabu 1947 powtarza wciąż: bestialstwo. Wspomina, jak wioska ryglowała drzwi przed tłumem uciekinierów. Szał zabijania uderzał w każdego, kto stanął na drodze. Baba Neka wciąż widzi przed sobą oszalałego mężczyznę bez ramion, który zanim skoczył w wyschnięte koryto rzeki rozbijając się, próbował zabić, kogo się da. Gdy już nie żył, Baba Neka usłyszał jego historię.