Po ataku Niemiec na ZSRR z 22 czerwca 1941 w bunkrach usytuowanych na linii Olchowce-Bykowce-Załuż bronili się radzieccy żołnierze. W bunkrze położonym naprzeciw przystanka kolejowego w Załużu przebywała załoga wraz z rodziną dowódcy. Wobec ich odmowy poddania się Niemcy wysadzili tenże bunkier w powietrze. W powojennym piśmiennictwie podawano, że obroną tego punktu dowodził oficer określany jako kpt. Rikadze bądź Rykadze, natomiast według najnowszych badań historyka Tomasza Zająca był to st. lejtn. Gieorgij Kotrikadze. 12 października 1969 tablicę wmurowaną w betonowy przyczółek bunkra odsłonił płk Józef Tkaczow.
W Załużu od strony Bykowiec (zachodniej) znajduje się cmentarz wojenny, na którym pochowani są żołnierze słowackiej Rýchlej skupiny, z grupy dowodzonej przez Wolfganga Corettiego, którzy zginęli"Prislusni slovenskej Armady - poručnik Jan Kostelničak, desiatnik Štefan Fabri, desiatnik Karol Penciak, strelnik Štefan Benacka, Štefan Donoval, Jozef Dzubak, Štefan Galbavý, Jozef Koska, Ľudovít Makovický, Milan Revallo, Štefan Suja-Fanga, Štefan Sajanek, Jan Vavrek, František Záň [w:] Jozef Tiso na návšteve slovenského vojska v Zaluži pri Sanoku (1941), Słowacka Kronika Filmowa w tym miejscu podczas forsowania linii Mołotowa w czerwcu 1941Pavel Mičianik: Slováci proti Molotovovej línii I.