Nie przeszkadza jej bliskość ludzkich siedlisk, pojawia się na pastwiskach oraz poboczach dróg i często siada na słupach.
Pożywienie Ten gatunek zjada wszystkie wodne i błotne zwierzęta, które uda mu się złapać lub ukraść – jest to przykład kleptopasożytnictwa. W jednym zaobserwowanym przypadku czapla gwiżdżąca odebrała zdobycz sokołowi rdzawobrewemu. Szukając pożywienia, często czatuje nieruchomo lub wolno spaceruje, ale potrafi także szybko biec za ofiarą lub z pozycji stojącej łapać latające owady (głównie ważki). Prędzej pozwoli człowiekowi zbliżyć się na niewielką odległość, niż opuści dobre miejsce na żer. Odżywia się pojedynczo lub w parach, ale zbiera się też w grupy do 100 osobników, zwłaszcza wieczorem przed udaniem się na spoczynek.
Rozmnażanie Podczas zalotów ptaki latają tam i z powrotem oraz chodzą w kółko, tańczą i gwiżdżą przed kopulacją. Gniazdują pojedynczo, podczas gdy pozostałe gatunki czapli zwykle gniazdują w koloniach. Mogą zakładać gniazda na dojrzałych drzewach takich jak araukaria lub na egzotycznych gatunkach np. eukaliptus. Jaja są bladoniebieskie i cętkowane o wymiarach ok. 4,7 × 3,6 cm, zwykle 3 lub 4 sztuki w jednym lęgu. Inkubacja trwa ok. 28 dni, po 42 dniach od wyklucia pisklęta są już opierzone. Młode proszą o jedzenie sycząc z opuszczonymi skrzydłami.