Krytyka Badacze są zgodni, że badania Kinseya były przeprowadzane na niereprezentatywnej próbieReisman Judith A., Eichel Edward W.: „Kinsey – seks i oszustwo”, wyd. „Antyk”, Warszawa 2002., uważa tak również dyrektor Instytutu Kinseya w latach 90. XX wieku seksuolog John Bancroft. Brak reprezentatywności oznacza, że nie można ich ekstrapolować na całą populację mieszkańców USA w latach 50. XX wieku, tym bardziej na całą populację świata. Po śmierci Kinseya w latach 70. założony przez niego instytut przeprowadził badanie na reprezentatywnej próbie mieszkańców USA, które weryfikowało dane podane przez Kinseya w latach 50.

Krytycy Kinseya Margaret Mead i Reinhold Niebuhr zwracają uwagę, że badacz zaniedbywał w swoich badaniach emocjonalne i społeczne aspekty ludzkiej seksualności.

Zobacz też kontinuum seksualne skala Kinseya

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Strona Instytutu Kinseya

Kategoria:Amerykańscy biolodzy Kategoria:Amerykańscy seksuolodzy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Zmarli w 1956