Baofeng Weizhao (chiń. 寶峯惟照 pinyin Bǎofēng Wéizhào; kor. 보봉유조 Pobong Yujo; jap. Hōhō Ishō; wiet. Bảo Phong Duy Chiếu; ur. 1084 w Jianzhou, zm. 1127)– chiński mistrz chan szkoły caodong. Znany także jako Chanti Weizhao (闡提惟照).

Życiorys Baofeng pochodził z dawnego Jianzhou, które znajdowało się w pobliżu dzisiejszego miasta Jianyang w prow. Syczuan.

W młodości prowadził bardzo nieuporządkowane i pozbawione reguł życie. Pewnego dnia podczas czytania książki zaskoczyło go zdanie Czyjaś własna natura jest blisko, lecz jej urzeczywistnienie jest odległe. Powiedział wtedy do siebie Światowe i święte są jednym ciałem, ale z powodu przyzwyczajeń i okoliczności są one rozróżniane. Wiem, że to jest prawdą.

Udał się do Chengdu i rozpoczął studia u nauczyciela Luyuana Qingtaia. W wieku 19 lat został wyświęcony na mnicha. Nauczyciel usiłował rozwinąć w nim „wielkie współczucie”, ale bez żadnych rezultatów. Kiedy Qingtai wypytywał go, Baofeng odparł Tylko ogłaszając wiarę w mahajanę – jak te słowa mogą mieć jakiś skutek?

Odszedł od tego nauczyciela i udał się w podróż, zamierzając dotrzeć do mistrza chan Furonga Daokaia, który przebywał wtedy w Dahong. Pewnego razu został zaskoczony na drodze przez zamieć śnieżną połączoną z piorunami.