Istotny wkład dla rozwoju tej formy miały też środowisko Fluxusu i akcjonizm wiedeński.
Paryski Maj i wykorzystanie happeningu przez jego uczestników zaznaczają zarazem szczytowy moment jego rozwoju, jak i kres jego możliwości. Dotychczasowa formuła, oparta na rozbudzaniu i podnoszeniu świadomości poprzez prowokację i spontaniczność, nie mogła być nieustannie eksploatowana. Artyści zaczęli zwracać swoją uwagę w stronę swoich własnych ciał, jak Valie Export, czy Chris Burden, a happening został zastąpiony przez performance.
Artyści – klasycy gatunku mały|Joseph Beuys John Cage Allan Kaprow Wolf Vostell Dick Higgins George Brecht Günter Brus Joseph Beuys Otto Mühl Robert Morris Guerrilla Girls
Happening w Polsce Uznaje się, że pierwszy w Polsce happening zorganizował w 1960 roku w Krakowie Bogusław Schaeffer. Dwóch pianistów (Z. Krauze i J. Tilbury) wykonało wówczas na zmianę partyturę graficzną utworu Non stop (wbrew tytułowi kompozycja skończyła się po ośmiu godzinach). Specjaliści nie są jednak zgodni w kwestii pierwszego polskiego happeningu. Na pewno, z całą świadomością tego, czym jest happening, posłużył się nim Tadeusz Kantor. Podczas prac teatralnych z tekstami Stanisława Ignacego Witkiewicza poszukiwał „granic realności” i eksperymentował na granicy sztuki i życia.