Moody Blue – ostatni album Elvisa Presleya, wydany za jego życia. Był mieszaniną utworów, częściowo pochodzących z koncertów, a częściowo nagranych w studiu RCA w 1976 r. Z tej sesji nagraniowej pochodzi m.in. tytułowa piosenka Moody Blue oraz utwór Way Down, który stał się przebojem dopiero po śmierci Elvisa, czyli niecały miesiąc po wydaniu albumu. W styczniu 1977 r. RCA i producent Felton Jarvis zarezerwowali w Nashville studio nagraniowe. W czasie tej sesji Elvis miał nagrać nowe utwory do albumu. Z pomocą Jarvisa wybrał kilka piosenek, z których większość była w stylu country i uptempo. Jednak Elvis na sesję nigdy nie przyszedł, twierdząc, że był chory i musiał pozostać w domu (to usprawiedliwienie, które często używał w latach 60., gdy chciał uniknąć nagrań marnych ścieżek dźwiękowych do swoich filmów). W tej sytuacji RCA nie miała dostatecznie dużo nowego materiału, by skompletować album. Większość studyjnych nagrań Elvisa z 1976 r. została już wykorzystana na wcześniejszej płycie, From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee, więc zdecydowano się użyć piosenek zarejestrowanych 24 kwietnia 1977 r. w czasie koncertu w Ann Arbor. Wśród nich było Let Me Be There wydane trzy lata wcześniej na innej płycie, oraz Unchained Melody, które po śmierci artysty wydano jako singiel.