W diecezji zajmował się głównie duszpasterstwem młodzieży i rodzin, pełnił funkcję prowikariusza i wikariusza generalnego La Vega.
W styczniu 1978 mianowany biskupem San Francisco de Macorís, sakrę biskupią przyjął 25 lutego 1978 z rąk arcybiskupa Santo Domingo kardynała Octavio Berasa Rojasa. W latach 1979–1984 był rektorem uniwersytetu w San Francisco de Macorís. 15 listopada 1981 zastąpił kardynała Berasa Rojasa na stolicy arcybiskupiej i prymasowskiej Santo Domingo, a w kwietniu 1982 także na funkcji ordynariusza wojskowego Dominikany. Nosi tytuł wielkiego kanclerza Katolickiego Uniwersytetu w Santo Domingo.
Brał udział w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, m.in. w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Ameryce w listopadzie i grudniu 1997. W kwietniu 1991 został wybrany na przewodniczącego Rady Episkopatów Latynoamerykańskich CELAM i pełnił funkcję prezydenta IV konferencji generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Santo Domingo w październiku 1992. W czerwcu 1991 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Pio X alla Balduina.