Cała dolina była niegdyś własnością Białej Spiskiej (Spišská Belá), a pasterze z tego miasta mieli do 1924 roku w jej dolnej części szałas. Jako że ludność Białej Spiskiej była do II wojny światowej w większości niemiecka, pierwotne nazwy na terenie doliny powstawały na ogół w spiskiej gwarze języka niemieckiego, po czym były tłumaczone na polski i słowacki. Przed I wojną światową w dolinie wytyczony był znakowany szlak turystyczny do Alabastrowej Jaskini. Była ona odwiedzana już na początku XIX wieku, jednak straciła na znaczeniu po ponownym odkryciu w 1881 roku znacznie łatwiej dostępnej i bogatszej w nacieki Jaskini Bielskiej (Belianska jaskyňa). Dnem Doliny Suchej prowadzi odgałęziająca się od Drogi Wolności szeroka droga leśna. W dolinie jest też wiele ścieżek, jedna z nich to Perć Dookólna. Obecnie jednak cała dolina znajduje się pod ścisłą ochroną i jest niedostępna turystycznie.

Przypisy Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, . Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia.