Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego orzekło jednak, że nie ma podstaw do przejęcia przez Kościół Prawosławny tych obiektów. mały|Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Wilnie – świątynia monasterska w latach 1937–1959 i ponownie od 2015 Fiaskiem zakończyły się również starania ihumeni Niny o zgodę na przeprowadzenie kwesty na potrzeby budowy od podstaw nowego klasztoru, w którym mogłyby zamieszkać zakonnice. Wojewoda wileński pisał, iż:
Ostatecznie ihumenia Nina uzyskała zgodę na przeniesienie się zakonnic do budynków dawnej szkoły parafialnej przy innej wileńskiej cerkwi (św. Aleksandra Newskiego), położonej w dzielnicy Nowy ŚwiatU. A. Pawluczuk, Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej, s. 210.. 1 maja 1937 Synod Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego połączył obie żeńskie wspólnoty monastyczne zgodnie z wcześniejszymi planami, zaś metropolita Dionizy uzyskał zgodę na budowę większego obiektu mieszkalnego dla liczącego 32 zakonnice klasztoru oraz na przeprowadzenie przez nie kwesty na ten cel. Do tego czasu jedynym źródłem utrzymania zakonnic były wykonywane przez nie prace ręczne oraz dobrowolne wpłaty wiernych.